مترفان شقى و ستمگر مبعوث كرد و به رسالت بر مردمان زمان خود فرستاد . « رَسُولٌ مِنَ اللَّهِ يَتْلُوا صُحُفاً مُطَهَّرَةً - فرستاده‌اى از خدا كه صحيفه‌هاى پاك را مىخواند . » بدين گونه بيّنه و برهان با رسالت و رسول با هم صورت اتمام پذيرفت ، چه رسول با حكمت مردمان را به رسالت مىخواند ، و آن را در رفتار خود چنان تجسم مىبخشد كه شكوه و جمال آن در رفتار او آشكار شود ، و با شكيبايى و استقامت به دفاع از آن دفاع مىكند ، و سپس رسالتى كه حامل آن است از شايبه‌هاى انحراف و گمراهى به دور است و به همين جهت فطرت سليم و عقل راهيافته آن را مىپذيرد . [ 3 ] در آن اوراق پاك چه چيز مىخوانيم ؟ كتابهايى را مىخوانيم كه آيات محكم و مفصل دارد و در آن كجى و انحراف مشاهده نمىشود . « فِيها كُتُبٌ قَيِّمَةٌ - در آنها نوشته‌هايى استوار و ارزشمند است . » ظاهرا معنى آن چنين است : حقايق نوشته‌اى است كه شك و شبهه‌اى به آنها راه ندارد ، و اين واضح است و هيچ اشتباه و پوشيدگى ندارد ، و مستقيم است و از كجى و تحريف به دور ، و بنا بر اين كلمه اشاره به آيات محكمى مىكند كه به تنهايى براى هدايت كردن آدمى و روشن ساختن او كافى است ، و آنچه از آيات ذكر كه ممكن است سبب اشتباهى شود به آن باز مىگردد ، بدان سبب كه از سطح تفكر همهء مردمان بالاتر است و تنها به راسخان در علم از ميان ايشان اختصاص دارد . / 263 [ 4 ] شايد امر بر بعضى اشتباه شود ، و چنان تصور كنند كه پراكندگى اهل كتاب و اختلاف ايشان در دين نتيجه‌اى از ناقص بودن حجت و برهان و بينه است ، و چون حجت تمام شود و بينه صورت كامل پيدا كند ، ديگر كسى در دين اختلاف پيدا نخواهد كرد . هرگز چنين نيست . . . كتاب خدا فرصت هدايت را در اختيار مردمان قرار مىدهد ، ولى اين كار را به صورتى اجبارى انجام نمىدهد : اگر ايمان آوردند راه يافته‌اند ، و گرنه خود مسئول گمراهى و بدبختى خويشند . « وَ ما تَفَرَّقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّنَةُ - و